دنیای تصویر و صدا، جهانی متفاوت با هنرهای دیگر دارند.هنرمندانی که در عرصه تصویر و صدا فعال هستند برای مخاطبان آشناترند،عده ای را با تصویر به یاد می آورند و گروهی را با صدا، اما افراد دیگری نیز در این عرصه فعالیت می کنند که هم صدای شان برای مردم آشناست و هم تصویرشان.

بازیگران زیادی در سینما و تلویزیون های جهان و ایران فعالیت می کنند که مورد توجه مخاطبان هستند،اما برخی از آنان به خاطر وقاری که در پندار،گفتار و کردارشان وجود دارد برای همه قابل احترام هستند.

یکی از این هنرمندان باوقار و احترام آفرین ژاله علو بانوی دوست داشتنی و همیشه موفق است.سال هاست که این استاد فن در عرصه های سینما،تلویزیون و رادیو فعال است.او همیشه سن و سال را به سخره گرفته و با تمام توانی که دارد هنوز می خواهد و می تواند هنرنمایی کند.

بانو ژاله علو، هم از لحاظ فیزیکی و هم هنری بر بسیاری از هنرپیشه های سال های دور و نزدیک ایران برتری چشمگیر داشت و دارد، اما هرگز نخواست و نمی خواهد خارج از اصولی که به آن اعتقاد دارد و زندگی کرده است عمل کند، بی شک اگر می خواست کسی توان رقابت با او را نداشت.

صدایش ویژگی خاصی دارد، ترکیبی ازصلابت و لطافت،درست مانند وجود نازنین خودش. اگر اخم کند شیرزنی قوی می شود که کسی توان ندارد مقابلش بایستد و اگر رحم کند، مادری مهربان می شود که مهرش به دل همه می افتد.

بانوان هنرمند زیادی در ایران داشتیم و داریم که صدایی گیرا و زیبا داشته و دارند،اما صدای ژاله علو از جنس دیگری است،لطفی خداوندی.

سال هاست با شعر و ادبیات مانوس هستم و خوانش غزلیات حافظ را از دهان بسیاری از ادبا و هنرمندان شنیده ام،اما وقتی بانو علو دیوان حافظ را در دست می گیرد وغزلی می خواند،تمام وجودم را درگیر مصرع به مصرع غزل کرده و موجب می شود،حافظ را بیش از پیش بشناسم و از اشعارش لذت ببرم.

امیدواریم این بانوی بزرگوار، باوقار و خستگی ناپذیر ، قامتش همچنان قائم و صدایش همواره ثاقب باشد.

ژاله علو در آسمان ادب و هنر از ستاره هایی است که همواره درخشیده و خواهد درخشید.